CAHİL TAPODATTA

Pratishthana da Tapodatta adında bir Brahman yaşamaktadır. Gençliğinde babasının bütün ısrarına karşın gerekli bilgileri öğrenmeyip cahil kalır. Büyüyünce bilgisizliğinden dolayı eleştirildiği için utanç duyar. Bilgi edinmek umuduyla Ganj nehri kıyısına gider. Toplumdan kaçarak kendini çile çekmeye verir. Aç susuz bedenine işkence ederek bilgeliğe ulaşacağını, böylelikle Tanrı İndraya ulaşacağını sanır. Bunu gören tanrılar tanrısı İndra, Tapodattaya bir ders vermek üzere, bir Brahman kılığına girerek yeryüzüne iner. Ganj kıyısında Tapodattanın yanına varır; kıyıdan kumları alıp Ganjın dalgalı sularına atmaya başlar. Tapodatta bunu görünce dayanamaz. Sessizliğini bozarak sorar. “Ey Brahman  kumları niçin durmadan suya atıyorsun?” Brahman kılığındaki İndra yanıt verir: “İnsanların ve hayvanların geçmesi için köprü yapıyorum.” Tapodatta kızar. “Seni aptal! akıntının götüreceği kumlarla suyun üstüne köprü yapılır mı hiç?” Brahman kılığındaki  İndra bunu işitince der ki: Sağlam kayaları harçla yapıştırmadan, akıntının götüreceği kumlarla köprü yapılamayacağını biliyorsun da, okuyup sağlamca öğrenip, emek vermeden, kum gibi geçici saatlerini, günlerini çile doldurmaya harcayıp, oruç tutup adak adayıp bilgi edinilemeyeceğini nasıl oluyor da bilmiyorsun? Çalışmadan bilgi elde etmeyi ummak, tavşana boynuz takmak, göğü boya ile boyamak yada harfleri kullanmadan yazı yazmak gibidir.
Bunu duyan Tapodatta başını öne eğip düşünür. Gerçeği anlayarak çileye son verip evine döner.